امروز موسیقی به‌صورت آمیزه‌ای از علم، فن و هنر درآمده است

به گزارش خبرگزاری فارس از جنوب استان تهران،‌ محمدرضا علاقه‌بند آهنگساز، نوازنده و مدرس سنتور، متولد خرداد ماه ۱۳۴۷ در  شهرری است.

وی موسیقی را از نوجوانی با سازهای بادی آغاز و بعد از چند سالی با سنتور ادامه داد. او در کلاس‌های آزاد هنرستان موسیقی شرکت کرد و از محضر اساتیدی چون پشنگ کامکار بهره فراوان برد.

وی طی سال‌ها معاشرت با هنرمندان توفیق بهره‌مندی از محضر مرحوم استاد فریدون مشیری شاعر پرآوازه کشور را پیدا کرده و به توصیه وی به استاد پرویز مشکاتیان معرفی و برای تکمیل دانسته‌های خود در زمینه ردیف میرزا عبدالله از این استاد موسیقی بهره‌های فراوان می‌برد.

علاقه‌بند، از دهه ۷۰ تا کنون با گروه‌های مختلف به عنوان نوازنده یا آهنگساز همکاری داشته و کنسرت‌هایی در تهران اجرا کرده است.

وی از دهه ۷۰ تاکنون به‌عنوان مدرس موسیقی با مراکز فرهنگی و هنری و همچنین با اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان ری همکاری داشته است و همچنین سالهای متوالی به عنوان مدرس نمونه مورد تجلیل قرار گرفته است.

حضور در جشنواره فجر (شمسه) و داوری چندین جشواره موسیقی از جمله جشنواره سرود آموزش و پرورش را در کارنامه هنری خویش دارد.

وی هم‌اکنون عضو انجمن آهنگسازان خانه موسیقی، عضو کانون نوازندگان سازهای ایرانی، عضو انجمن هنرمندان ایران، عضو شورای موسیقی سازمان بسیج هنرمندان استان تهران و مسئول انجمن موسیقی کانون بسیج هنرمندان ناحیه مقاومت حضرت عبدالعظیم(ع) ـ ری را بر عهده دارد.

خبرنگار فارس برای آشنایی مخاطبان با هنرمندان ارزشی جنوب استان تهران بر آن شد با محمد رضا علاقه‌بند به گفت‌وگو بنشیند که در ادامه ماحصل این گپ و گفت را با هم می‌خوانیم.

فارس: شرایط کنونی حوزه آموزش موسیقی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

اکنون اساتید و آموزشگاه‌های خوبی رسالت مهم آموزش موسیقی را بر عهده دارند ولی گاهی مشاهده می‌شود که یک مدرس، چندین ساز را به هنرجویان آموزش می‌دهد و این موضوع از نظر فنی مورد تأیید نیست. در گذشته اساتید خوب، زحمات زیادی کشیده‌اند و ثمره آن، پرورش هنرمندان بزرگی است که اکنون رسالت استادی را بر عهده دارند.

نقطه مقابل آن نیر مدرسانی بودند که تجربه کافی نداشتند و هنرجو را سرخورده کردند؛ چه بسا از این هنرجویان، هنرمندان خوبی پرورش می‌یافتند. در واقع آنان قابلیت تعلیم و معلم بودن را نداشتند و صرفاً چون دستی به ساز می‌زنند، تصور می‌کنند که تخصص آموزش را نیز دارند که این‌گونه تصورات برای حوزه موسیقی بسیار نامناسب است.

فارس: در دنیای موسیقی ایرانی، سواد و آموزش تئوریک چه جایگاهی دارند؟

مباحث تئوریک در حدود یک سده پیش وارد این مرز و بوم شد، اما پیش از آن آموختن هر یک از سازها سینه به سینه بود، امری که هنوز هم رایج است، زیرا خیلی‏ها معتقدند هنرجو باید در حضور استاد بنشیند و حرکت دست استاد را ببیند. در موسیقی ایرانی تجربه بر دانش ارجح است، اما هنگامی که این دو در کنار هم قرار می‏گیرند حاصل کار خیلی زیباتر خواهد شد.

فارس: یادگیری موسیقی، نیاز به استعداد خاصی دارد؟

با هر استعدادی می‏شود موسیقی آموخت ولی برای رسیدن به کمال به استعدادی ویژه نیاز است. ھنرجویان موسیقی بدانند که دست یافتن به موسیقی فاخر بسیار سخت و دشوار است و فقط با تمرین زیاد، صحیح و توجه به اصول موسیقی میسر خواھد بود. نکته مهم اینکه با اخلاق هنر پیش می‌رود؛ اگر اخلاق و تواضع بر هنر حاکم باشد، یادگیری دور از دسترس نیست.

فارس: جنابعالی در چندین جشنواره مهم موسیقی شرکت کردید و در تعدادی نیز داور بودید. اصولاً ماهیت برگزاری جشنواره‌ها در ترویج هنر موسیقی چه جایگاهی دارد؟

جشنواره‌ها برای تقویت موسیقی و جذب هنرجویان علاقه‌مند، نقش مهمی دارد. در جشنواره‌ها هنرمندان گمنام شناسایی می‌شوند، کشف استعداد می‌شود و رقابت سالم و سازنده رو به جلویی در پیش گرفته می‌شود.

هنرمندان، همدیگر را می‌یابند و ممکن است زمینه ایجاد کارهای مشترک نیز فراهم شود. هر چند تشویق‌ها و تجلیل‌ها نیز ممکن است مسیر هنری یک هنرمند علاقه‌مند را نیز تغییر دهد.

فارس: وضعیت اجراهای صحنه‌ای و کنسرت‌های موسیقی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

گرفتن مجوز کنسرت موسیقی آنقدر سخت شده که معمولاً افراد صرف نظر می‌کنند. گروه‌های بودند که چندین ماه تمرین کردند که با خاطری آسوده و آمادگی لازم، هنر خود را برای علاقه‌مندان به نمایش بگذارند ولی موفق به دریافت مجوز نشدند. بسیاری از هنرجویان و علاقه‌مندان بارها درخواست اجرای کنسرت داشته‌اند که من نیز گفته‌ام اجرای موسیقی سنتی طرفدار و مخاطب خاص دارد و معمولاً سالن‌های خوب را به افراد خاص می‌دهند.

فارس: در واقع عقیده شما این است که مسؤولان موسیقی تنها به خوراک موسیقایی جامعه و نسل امروز توجه دارند و مجوز می‌دهند؟

خیر. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تا آنجا که بتواند، سعی کرده جلوی اتفاقات نامبارک را بگیرد ولی بسیار مشاهده می‌شود که اجرای کنسرت‌های پاپ از کنسرت‌های سنتی پیشی می‌گیرد و ذائقه جامعه نیز آرام آرام به این سمت کشیده می‌شود که به عقده من برای کشوری که موسیقی اصیل آن سابقه طولانی و تاریخی دارد، اتفاق خوبی نیست.

فارس:‌ به عقیده شما دولت در ایجاد زمینه برای آموزش موسیقی سنتی، چه جایگاهی دارند؟

دولت در ترویج و توسعه آموزش موسیقی سنتی و ایرانی که قدمت زیادی دارد، نقش مهم و بسزایی دارد. اگر موسیقی مورد حمایت دولت و نهادهای مربوطه نشود، این حوزه دچار مهجوریت خواهد شد که آسیب‌های زیادی به بدنه موسیقی وارد می‌شود.

نکته دیگر اینکه اگر نظارت از سوی نهاد های حاکمیتی  انجام نشود، به مرور موسیقی فاخر ایرانی جای خود را به موسیقی غربی و بی ریشه می دهد و این برای کشوری که موسیقی آن قدمت تاریخی دارد، فاجعه بار خواهد بود.

فارس: هنرمندان چقدر در ایران امنیت شغلی دارند؟ صنعت و هنر موسیقی چقدر در کشورمان جا افتاده است؟

هنرمندان بستگی به مقدار دانش و توانایی، از ماندگاری و امنیت شغلی متفاوتی برخوردارند. هنرمند باید باهوش و توانا باشد تا به بالاترین جایگاه‌ها از نظر مادی و معنوی برسد. در کشور ما نیز همه ذوق هنری دارند و علاقه مند به هنر و مخصوصاً موسیقی هستند اما به دلیل فقر شنیداری و عدم آموزش و فرهنگ‌سازی درست، هنوز دسته‌بندی‌های موسیقی برای ما شکل صحیحی نگرفته‌اند.

فارس: سخن آخر؟

امروزه موسیقی که به صورت آمیزه‌ای از علم، فن و هنر درآمده است وظیفه سنگین‌تری را نسبت به قبل بر عهده دارد. تأثیر موسیقی و فعالیت­‌های موسیقایی بر هیچ کسی پوشیده نیست. با استفاده از این دو نکته، انتقال احساسات و پیام‌ها را می‌توان در قالب موسیقی به‌عنوان زبانی بین‌المللی مورد استفاده قرار داد. توصیه من این است که فرهنگ و هنر ایران را می‌توان به خوبی با این زبان بین‌المللی به جهانیان معرفی کرد.

انتهای پیام/۲۴۶۲/ر۲۰/

کانال تلگرام خبرگزاری فارس در جنوب تهران

telegram.me/joinchat/BOxrhj4jYGbJ7OgNMorHRw

 

http://fna.ir/GTU8RN

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *