چهره زشت تنبیه بدنی کودکان و آسیب‌های آن/ نیش تحقیر همپای چوب تنبیه

به گزارش خبرگزاری فارس از شهرکرد، کودک‌آزاری عبارت است از انجام یا ترک هر عملی که باعث آزار روحی یا جسمی در یک کودک شود که ممکن است آثار آن تا سال‌ها در روح و جسم فرد باقی بماند؛ تنبیه بدنی، تحقیر و توهین، آزار جنسی از جمله مصادیق کودک‌آزاری است، با توجه به شیوع روز‌افزون این مسئله در جامعه گزارشی در این باب تهیه شده است.

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی استان چهارمحال و بختیاری در گفت‌و‌گو با خبرنگار فارس در شهرکرد با بیان اینکه کودک‌آزاری دلایل مختلفی دارد، گفت: مسائل و مشکلات مختلفی که در کانون خانواده‌ها وجود دارد از جمله اعتیاد و بیماری‌های روانی یکی از علل اصلی کودک‌آزاری است.

جواد نجفی چالشتری اظهار کرد: بهزیستی به‌ عنوان دستگاه تخصصی از طریق مرکز اورژانس اجتماعی به موضوع کودک‌آزاری ورود پیدا می‌کند و مداخلات تخصصی را انجام می‌دهد.

وی عنوان کرد: مردم می‌توانند موارد کودک‌آزاری را از طریق خط تلفن ۱۲۳ به مرکز اورژانس اجتماعی اطلاع دهند تا این مرکز در محل حضور پیدا کند و اقدامات لازم را انجام دهد.

نجفی افزود: کارشناسان مرکز اورژانس اجتماعی متشکل از مددکار اجتماعی، روانشناس و روان‌پزشک در محل وقوع حادثه حضور پیدا می‌کنند و اقدامات لازم را انجام می‌دهند و در صورت لزوم فرد را به روانشناس، روان‌پزشک و مراجع قضایی ارجاع می‌دهند.

 

* کودک‌آزاری جرم‌انگاری شده است

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی استان چهارمحال و بختیاری عنوان کرد: موضوع کودک‌آزاری جرم‌انگاری شده است و در صورت مشاهده توسط مردم  باید به مرکز اورژانس اجتماعی اطلاع‌رسانی شود، این مرکز پس از ورود به مسئله، موضوع را به مراجع قضایی اطلاع‌رسانی می‌کند.

نجفی با بیان اینکه پس از ارجاع موضوع به دستگاه قضایی این دستگاه اقدامات لازم را نسبت به شخصی که مرتکب این جرم شده است انجام می‌دهد، تشریح کرد: بر حسب وضعیت کودک، علت، شدت و ضعف کودک‌آزاری مداخلات تخصصی انجام می‌گیرد.

* کودک مورد آزار قرار گرفته ممکن است به صورت موقت یا دائم از خانواده جدا شود

وی یادآور شد: کودک ممکن است به صورت موقت یا دائم از خانواده جدا شود، تا زمانی که خانواده اصلاح شود و دلیل کودک‌آزاری برطرف شود، در این مدت کودک در مراکز مخصوص سازمان بهزیستی نگهداری می‌شود.

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی استان چهارمحال و بختیاری ادامه داد: در همه کودک‌آزاری‌ها کودک از خانواده جدا نمی‌شود، بلکه براساس نوع مشکل با خانواده برخورد می‌شود و کودکانی که از خانواده‌هایشان جدا می‌شوند پس از اصلاح والدین و رفع مشکل به خانواده‌ خود باز‌گردانده می‌شوند.

نجفی در پایان تأکید کرد: باید در بین مردم فرهنگ‌سازی شود تا در صورت مشاهده کودک‌آزاری موضوع را الزاما به مراجع ذیربط اطلاع دهند.

* کودک آزاری پدیده جدیدی نیست

مدرس و مشاور خانواده نیز در گفت‌و‌گو با خبرنگار فارس در شهرکرد، با بیان اینکه کودک‌آزاری پدیده جدیدی نیست و از قدیم‌الایام وجود داشته است، گفت: کودک‌آزاری خود را به سه شکل نشان می‌دهد.

زهرا عطایی عنوان کرد: نوع اول از کودک‌آزاری جسمانی است و این عمل زمانی رخ می‌دهد که والدین بی‌تجربه و ناآگاه هستند و یا آمادگی لازم را برای بچه‌دار شدن نداشته‌اند بنابراین زود عصبانی شده و درگیر این رفتار می‌شوند.

وی ادامه داد: در کودک‌آزاری جسمانی کتک‌زدن به صورت قرینه است، به طور مثال ضرباتی به دو طرف صورت زده می‌شود و یا جسمی به سمت کودک پرتاب می‌شود.

این مدرس و مشاور خانواده افزود: بعضی از والدین تصور می‌کنند کتک‌ زدن رفتار بدی است، اما نمی‌دانند کم‌توجهی، غفلت، سرزنش، تحقیر، فحاشی، مقایسه کردن با دیگران و توجه نکردن به کودک به مراتب بدتر است که کودک‌آزاری عاطفی نامیده می‌شود.

 

این مدرس و مشاور خانواده با بیان اینکه صدماتی که بچه از کودک‌آزاری عاطفی می‌بیند بدتر از نوع جسمانی است، خاطرنشان کرد: در کودک‌آزاری جسمانی والدین پس از فروکش شدن خشم خود با دیدن آثار به‌جامانده در ظاهر کودک درصدد جبران بر‌می‌آیند.

* کودک‌آزاری عاطفی باعث آسیب روحی کودک می‌شود

عطایی تشریح کرد: کودک‌آزاری عاطفی باعث آسیب روحی کودک می‌شود، چراکه در ظاهر فرد دیده نمی‌شود تا والدین از او دلجویی کنند و کودک احساس سرافکندگی و حقارت می‌کند.

وی گفت: نوع دیگر از کودک‌آزاری جنسی است که امروزه شیوع آن در جامعه زیاد شده است و آثار بسیار بدی در روح و روان کودک به جا می‌گذارد.

این مدرس و مشاور خانواده تأکید کرد: اولیا باید اطلاعات و شناخت کافی پیدا کنند و بدانند هر کدام از این رفتار‌ها آثار سوء خود را در کودک باقی می‌گذارد.

عطایی با بیان اینکه آثار کودک‌آزاری در سن رشد خود را نشان می‌دهد و در سن بلوغ به اوج خود می‌رسد، ادامه داد: ممکن است فردی که در کودکی مورد آزار جنسی قرار گرفته است این تجاوز را در مورد کودکان دیگر انجام دهد.

وی در پایان اظهار کرد: در پرسش از چند کودک مشخص شد کودکان تنبیه بدنی را به آزار عاطفی و جنسی ترجیح می‌دهند، چراکه آسیب کمتری به‌ دنبال دارد.

* اولین عنصر در تربیت فرزند انتخاب همسر است

یک کارشناس مذهبی در گفت‌و‌گو با خبرنگار فارس با بیان اینکه اولین عنصر در تربیت فرزند انتخاب همسر است، گفت: گام مهم برای تربیت فرزند انتخاب همسری است که بتواند فرزندی نیکو پرورش دهد.

حجت‌الاسلام والمسلمین سید مهدی هاشمی اظهار کرد: بعضی مردها همسر خود را با ملاک ظاهر و زیبایی انتخاب می‌کنند، در گذر زمان این ملاک کم‌رنگ می‌شود و افراد به مشکل بر‌می‌خورند.

وی توضیح داد: ملاک اصلی در انتخاب همسر و به‌ دنبال آن تربیت فرزند ایمان است، ایمان به‌ معنای واقعی کلمه یعنی باور به هر آنچه خداوند فرموده است.

 

هاشمی خاطرنشان کرد: تغذیه عنصر مهمی در تربیت فرزند است، اگر غذای انسان پاک، طاهر و حلال باشد تاثیر بسزایی در تربیت فرد دارد.

این کارشناس مذهبی با تأکید بر اینکه تربیت کودک در سه دوره هفت ساله انجام می‌شود، افزود: دوران یک تا هفت سالگی کودک زمان سیادت اوست، در این دوره باید به همه خواسته‌های او توجه شود و هرچه خواست برایش مهیا شود.

هاشمی ادامه داد: سن هفت تا چهارده‌سالگی کودک زمان تأدیب اوست، در این دوره می‌توان وظایفی را بر عهده کودک قرار داد و اگر اشتباهی انجام داد او را تنبیه کرد.

وی تأکید کرد: تنبیه کودک صرفاً تنبیه بدنی نیست، گاهی با تشویق، اخم، صحبت و توجیه می‌توان کودک را تربیت کرد.

* دین اسلام برای تربیت فرزند تنبیه را قرار نداده است

این کارشناس مذهبی افزود: دین اسلام برای تربیت فرزند تنبیه را قرار نداده است و اگر آثاری از تنبیه بدنی بر جسم باقی بماند برای آن دیه تعیین می‌شود، تنبیه کودک نباید باعث آزار و دوری او از والدین شود.

هاشمی اظهار کرد: هفت‌ساله سوم زندگی فرد زمان وزارت او است، در این زمان باید مسؤولیت به فرزند داده شود و در کارها از وی نظرخواهی شود.

به گزارش فارس، بنابراین می‌توان نتیجه گرفت تربیت فرزند مسأله بسیار مهمی است، اما نباید تنبیه و آزار کودک را شیوه تربیتی تلقی کرد زیرا از نظر دین اسلام این کار مذموم است و بررسی‌های اجتماعی و پزشکی نشان‌دهنده مشکلات روحی و روانی در بین والدین و حتی افراد جامعه است که باید درصدد رفع این معضل اساسی و روز افزون در جامعه باشیم.

انتهای پیام/ذ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *